’n Jong Suid-Afrikaner wat in België woon, werk aan navorsing wat die moontlikheid van menslike vestiging op die maan ’n tree nader bring. Hy het reeds daarin geslaag om plante, spesifiek boontjies, in kunsmatig nagebootste maangrond te laat groei.
Almaru (Marius) ten Napel (26), ’n navorser verbonde aan universiteite in Leuven en Brussel, sê hoewel daar vordering is, bly daar nog baie uitdagings oor voordat mense werklik op die maan kan woon.
Hy verduidelik dat die vestiging van mense buite die aarde nie ’n eenvoudige taak is nie, maar ’n komplekse proses wat samewerking tussen verskeie velde verg — van ingenieurswese tot wetenskap en selfs politieke besluitneming. Volgens hom besef min mense hoe omvangryk hierdie strewe werklik is.
Die onderwerp van menslike nedersettings op die maan het weer na vore gekom danksy internasionale projekte soos Nasa se Artemis-program, wat daarop gemik is om mense weer na die maan te stuur.
Ten Napel, wat reeds as kind saam met sy gesin na België verhuis het, praat steeds vlot Afrikaans en beskou homself as trots Suid-Afrikaans. Hy studeer tans verder in biologie en fokus sy navorsing op die vraag of plante in maangrond kan oorleef en groei.
Hy meen selfonderhoud is die sleutel tot oorlewing op die maan, aangesien dit onprakties en riskant is om voortdurend voorrade vanaf die aarde aan te voer. Daarom word daar gekyk na maniere waarop kos, suurstof en ander noodsaaklikhede direk uit plaaslike hulpbronne verkry kan word.
Die grond op die maan verskil egter drasties van dié op aarde — dit is arm aan voedingstowwe en het nie dieselfde eienskappe as landbougrond nie. Ten Napel toets dus hoe plante onder hierdie moeilike toestande kan aanpas, en hoe mikro-organismes moontlik kan help om groei te ondersteun.
Hy gebruik onder meer ’n geharde tipe boontjieplant vir sy eksperimente, omdat dit vinnig groei en ryk is aan voedingstowwe. Volgens hom kan byna elke deel van die plant benut word, selfs vir kompos, wat belangrik is vir ’n geslote lewensiklus.
Hoewel die tegnologie vinnig ontwikkel, glo Ten Napel dit kan nog dekades neem voordat permanente menslike nedersettings op die maan ’n werklikheid word. Daar word wel verwag dat mense teen ongeveer 2030 weer op die maan sal land — vir die eerste keer sedert 1972.
Hy wys ook op die rol van nuwe tegnologie, soos herbruikbare vuurpyle, wat ruimtevaart meer bekostigbaar en prakties maak. Maatskappye soos SpaceX speel volgens hom ’n groot rol in hierdie vooruitgang.
Vir Ten Napel is sy werk nie net ’n akademiese oefening nie, maar ’n passie. Hy sien dit as ’n manier om sy liefde vir biologie en ruimteverkenning te kombineer — en moontlik ’n bydrae te lewer tot die volgende groot sprong vir die mensdom.