‘n Wetenskaplike se vier dekades lange soektog na ‘n onbekende seewierspesie het eindelik vrugte afgewerp nadat navorsers ‘n nuwe spesie in die Verenigde Koninkryk se seldsame maerlbeddings ontdek het.
Prof. Christine Maggs het die klein pienkgestreepte seewier die eerste keer ongeveer 40 jaar gelede raakgesien terwyl sy vir haar doktorale studie maerlbeddings ondersoek het. Sy het vermoed dit is ‘n spesie wat nog nooit wetenskaplik beskryf is nie, maar kon destyds nie genoeg materiaal versamel om dit formeel te identifiseer nie.
Maerlbeddings bestaan uit duisende stukkies vrylewende verkalkte rooiseewier wat ineenskakel om ‘n tapyt te vorm wat wemel van seelewe. Hoewel dit soos koraal lyk, is dit in werklikheid nie koraal nie.
Maggs het deur die jare nog enkele kere die seewier raakgeloop, maar nooit genoeg daarvan gevind om die identiteit daarvan vas te stel nie.
Die deurbraak het twee jaar gelede gekom toe navorsers wat maerlbeddings aan die kus van Cornwall ondersoek het, ‘n monster gevind het wat moontlik die gesogte seewier was.
Francis Bunker, ‘n onafhanklike mariene bioloog, het verskeie monsters van die klein rooi seewier versamel en dit na Maggs gestuur.
Sy het selfs ‘n wynyskas gekoop om die monster onder donker, koel toestande te bewaar terwyl dit groot genoeg gekweek is vir DNS-ontleding.
Met behulp van DNS-ontleding, waaraan prof. Beatriz de Barros Barreto meegewerk het, is bevestig dat dit inderdaad ‘n nuwe spesie is.
Die spesie sal wetenskaplik as Ceramium ruenessianum bekend staan ter ere van ‘n kollega wat dié groep seewiere die afgelope 40 jaar bestudeer het.
Maggs se navorsingsbevindinge sal binnekort in die eweknie-geëvalueerde vaktydskrif Phycologia gepubliseer word.
Volgens Maggs wys die ontdekking dat nuwe spesies steeds in maerlbeddings ontdek word, ondanks jare se navorsing. Sy sê die ontdekking beklemtoon ook die belangrikheid daarvan om hierdie unieke mariene habitatte te bewaar.
Maerlbeddings is skaars in Brittanje en word ingevolge die OSPAR-konvensie as ‘n bedreigde en afnemende habitat geklassifiseer. Hoewel vier sulke gebiede reeds beskerm word, geniet die maerlbeddings aan die suidkus van Cornwall, waar die nuwe spesie ook aangetref is, nog nie formele beskerming nie.
Die Britse departement vir omgewing, voedsel en landelike sake (Defra) sê dit is nie noodwendig nodig om elke voorbeeld van ‘n habitat of spesie formeel te beskerm nie, aangesien die herstel van die natuur ook teen ander prioriteite, soos buitelandse windkragontwikkeling en vissery, opgeweeg moet word.
Prof. Craig Schneider, ‘n biologieprofessor aan Trinity College in Connecticut wat nie by die studie betrokke was nie, meen die ontdekking is wetenskaplik betekenisvol en kan groter belangstelling in die beskerming van maerlbeddings aanwakker, wat reeds as van groot belang vir die plante, diere en mikroörganismes beskou word wat daarvan afhanklik is.
