Skeepvaart in en om die Straat van Hormuz het die afgelope twee weke onder die swaarste golf van missiel- en hommeltuigaanvalle sedert die begin van die oorlog tussen Iran en die VSA en Israel deurgeloop.
Iran het intussen sy benadering in die seestraat aangepas en gebruik volgens senior Irannese amptenare nuwe taktieke om skepe in die gebied te teiken.
Sedert die VSA en Israel Iran in Februarie aangeval het, het Teheran probeer om groter beheer oor die Straat van Hormuz uit te oefen. Skeepsverkeer is sterk beperk, hoewel die roete nie heeltemal vir alle internasionale skepe gesluit is nie.
Die jongste taktiek het saamgeval met ’n skerp toename in aanvalle op kommersiële skepe. Ses skepe is Sondag alleen aangeval, volgens die UK Maritime Trade Operations, wat maritieme veiligheid in die streek monitor. Dit was die intensiefste dag van aanvalle op skeepvaart naby die seestraat sedert die konflik begin het.
Onder die skepe wat getref is, was drie tenkskepe wat verfynde brandstof vervoer het en twee ruolie-tenkskepe. Een van die ruolie-tenkskepe behoort aan die Chinese maatskappy New Treasure Shipping en die ander aan Suid-Korea se Sinokor.
’n Indiese houerskip is ook getref. Die aanval volg op verskeie ander voorvalle waarby skepe met Indiese bemanning geteiken is. Verskeie seemanne is beseer en twee Indiese bemanningslede van een van die brandstoftenkskepe is as vermis aangemeld. Indië se ministerie van buitelandse sake het die aanvalle as diep kommerwekkend beskryf en gevra dat die konflik dringend opgelos word.
Altesaam 24 skepe is in die twee weke tot 11 Oktober getref. Ter vergelyking is 13 skepe gedurende die eerste twee weke van Maart aangeval, wat voorheen die intensiefste tydperk van aanvalle was. Die Institute for the Study of War meen Iran kan besig wees om sy vermoë om skepe met teen-skeepsmissiele te teiken, verder uit te bou.
Volgens senior Irannese amptenare is een van Teheran se doelwitte om oliepryse hoog te hou en Amerikaanse pogings om wêreldwye brandstofpryse af te bring, te bemoeilik. Hulle meen hoër olie- en brandstofpryse kan ook politieke druk in die VSA verhoog en moontlik ’n rol in die middeltermynverkiesing in November speel.
Die aanvalle het reeds ’n groot uitwerking op olievervoer uit die Persiese Golf. Olievloei uit die Golf het in September gemiddeld 15,5 miljoen vate per dag bereik, die hoogste vlak sedert die oorlog begin het. Sedertdien het uitvoere egter skerp afgeneem namate aanvalle die aantal skepe wat deur die Straat van Hormuz beweeg, verminder het.
Op 11 Oktober is net sowat 2,9 miljoen vate olie deur die seestraat vervoer, die laagste vlak tot dusver dié maand.
Die sewe-dae-gemiddelde vir olievervoer deur die gebied was sowat 43% laer as voor die konflik.
Rederye wat vroeër bereid was om die risiko te neem omdat vragtariewe in die streek hoog is, begin nou die gebied vermy. Sommige skepe het die afgelope dae omgedraai voordat hulle Fujairah in die Verenigde Arabiese Emirate bereik het. Die ankergebied aan die Golf van Oman word normaalweg gebruik deur skepe wat vragte uit die Golf oplaai.
Ander skepe het hul roetes verander en vaar eerder na hawens aan die Golf van Mexiko in die VSA om vragte in veiliger waters op te laai.
Die konflik het ook ’n tekort aan beskikbare tenkskepe vererger. Skepe moet langer roetes volg of vragte tussen skepe oordra, wat hulle vir dae langer besig hou.
Die gemiddelde verdienste van groot olietenkskepe het op 9 Oktober ’n nuwe rekord van $805 000 per dag bereik.
Langer roetes en oordragte van vragte tussen skepe het die vraag na tenkskepe na raming met sowat 13% verhoog.
Die Straat van Hormuz bly een van die wêreld se belangrikste olieroetes. Die jongste aanvalle verhoog daarom nie net die risiko vir bemannings en skepe nie, maar plaas ook toenemende druk op wêreldwye oliehandel, vervoerkoste en brandstofpryse.
