Die besluit om rentekoerse voorlopig onveranderd te hou, word deur kenners as ’n gebalanseerde en versigtige stap beskou te midde van toenemende wêreldwye en plaaslike ekonomiese druk.
Volgens prof. Raymond Parsons van die Noordwes-Universiteit (NWU) sluit die Suid-Afrikaanse Reserwebank se monetêre beleidskomitee se eenparige besluit aan by die benadering van ander sentrale banke wêreldwyd, wat tans versigtig optree weens die onsekerheid rondom die globale energiekrisis.
Hy sê sentrale banke hou rentekoerse tans stabiel terwyl hulle wag om die volle impak van stygende energiepryse en ander koste op inflasie te bepaal.
Hoewel onlangse plaaslike data oor verbruikers- en produsente-inflasie die Reserwebank se 3%-inflasieteiken ondersteun het, het die vooruitsigte sedertdien verswak weens toenemende internasionale prysdruk.
Intussen word Suid-Afrikaners gekonfronteer met verskeie kostestygings wat op 1 April in werking tree. Dit sluit onder meer hoër brandstofpryse, verhoogde heffings op brandstof en die Padongelukfonds, ’n aangepaste koolstofbelasting en stygende Eskom-tariewe in.
Parsons meen dit is onvermydelik dat besighede en huishoudings in die nabye toekoms groter finansiële druk sal ervaar, en dat die impak veel verder as net brandstofpryse strek.
Hy wys daarop dat die monetêre beleidskomitee verskeie moontlike scenario’s oor inflasie en rentekoerse oorweeg het, en dat dit nou noodsaaklik is om die risiko’s van hoër inflasie te balanseer teen die behoefte aan ekonomiese groei.
Volgens hom kan die huidige inflasieteiken van 3% beide op die verkeerde en die regte redes bereik word, afhangende van hoe die ekonomie ontwikkel.
Parsons beklemtoon verder dat die bestuur van stygende pryse nie slegs deur monetêre beleid hanteer kan word nie. Hy meen die regering speel ’n sleutelrol in die verligting van die impak van prysstygings, veral op kwesbare huishoudings.
Hy waarsku ook dat Suid-Afrika se ekonomiese herstel waarskynlik vanjaar onder druk sal kom. Hoewel groeivooruitskattings nog nie aangepas is nie, bestaan daar duidelike afwaartse risiko’s, en verhoogde koste kan verbruikers se besteding verder beperk.
Daarbenewens kan die huidige styging in oliepryse, wat aanvanklik as ’n aanbodskok beskou word, later ’n vraagkrisis in die plaaslike ekonomie veroorsaak.
Volgens Parsons sal die uiteindelike impak van die Midde-Oosterse konflik op ekonomieë soos Suid-Afrika s’n grootliks afhang van hoe lank die oorlog voortduur, en nie net hoe intens die skok is nie.