’n Ongewone surrogaatskap-saak in Australië het aan die lig gebring hoe ’n 27-jarige vrou geboorte geskenk het aan twee babas wat aanvanklik as ’n tweeling beskou is, maar geen biologiese verwantskap met mekaar het nie.
Die seuntjie en meisie is in November verlede jaar gebore nadat die vrou ingestem het om as surrogaat vir ’n ander egpaar op te tree.
Die surrogaatma het in April 2025 ’n embrio deur middel van in vitro-bevrugting (IVF) ontvang. Die embrio is uit ’n eiersel en spermsel van die ander egpaar geskep.
Twee weke later het ’n ultraklankondersoek getoon dat sy met twee fetusse swanger was.
Verdere toetse het getoon dat die surrogaatma en haar lewensmaat die biologiese ouers van die seuntjie is.
Die meisie se biologiese ouers is die egpaar wie se embrio by die surrogaatma ingeplant is.
Die biologiese ma van die meisie het van IVF gebruik gemaak omdat sy nie self swanger kon raak nie nadat haar baarmoeder vroeër verwyder is.
Die babas is in November deur middel van ’n keisersnee gebore.
Die buitengewone omstandighede het tot ’n ingewikkelde saak in die kinderhof in Queensland gelei.
Ingevolge die betrokke surrogaatskapwetgewing mag sibbe wat uit ’n meerlinggeboorte gebore word nie geskei word nie. Die twee stelle biologiese ouers maak egter sedert die geboorte elkeen hul eie biologiese kind apart groot.
Die hof het beslis dat die twee babas nie sibbe is soos dié begrip in die surrogaatskapwetgewing uiteengesit word nie. Die hof het daarna die biologiese ouers se ouerskap bevestig.
Regter Jodie Wooldridge het die uitspraak gelewer nadat albei paartjies met ’n onafhanklike berader gepraat het.
Volgens die berader dui die beskikbare inligting daarop dat, indien albei kinders in stabiele en koesterende gesinsomgewings grootword, hul skeiding van geboorte af waarskynlik nie op sigself sielkundige skade sal veroorsaak nie.
Die paartjies het aangedui dat die twee kinders mekaar wel sal ken.
Stephen Page, ’n familieprokureur wat in surrogaatskap spesialiseer, sê surrogaatskapooreenkomste bevat gewoonlik bepalings wat verseker dat ’n surrogaat nie intiem verkeer rondom die tyd wanneer ’n embrio ingeplant word nie.