~Hierdie artikel is deur Gawie Snyman en is geplaas op: Gebed en die vernuwing van jou gemoed – Bepeins
Die wêreld is kleiner as ooit. Met ’n paar tikke op ’n skerm kan jy binne sekondes sien hoe ’n oorlog in een land woed, ’n natuurramp in ’n ander toeslaan, of hoe ongeregtigheid êrens anders die lewens van gewone mense verwoes. Sosiale media en die 24-uur-nuussiklus bring nie net inligting nie, maar ook ’n konstante stroom van krisisse, verontwaardiging en vrees reg in ons huise en harte. Terselfdertyd leef die meeste van ons vandag gemakliker as die konings en prinse van die negentiende eeu. Ons het beter mediese diens, warmer huise, goedkoper kos, en meer vryheid as wat vorige geslagte ooit van kon droom. Tog lyk dit of mense ongelukkiger en neerslagtiger is.
Selfs in die kerk hoor mens gereeld dieselfde klagtes. Mense sien die slegste in elke situasie. Hulle word verlam deur slegte nuus en sien al hoe minder die genade en seën wat reg voor hulle is. Die vraag is: hoekom? Is dit net omdat die wêreld sleg is, of is daar iets dieper aan die gang in ons eie harte?
1 Thessalonisense 5 en Romeine 12 gee ’n duidelike antwoord. Dit gaan nie in die eerste plek oor die omstandighede waarin ons onsself bevind nie, maar oor die toestand van ons gemoed.
Die gemoed moet vernuwe word
Paulus skryf aan die Thessalonisense: “Wees altyddeur bly. Bid sonder ophou. Wees in alles dankbaar, want dit is die wil van God in Christus Jesus oor julle” (1 Tess 5:16-18). Hierdie drie stellings het ‘n samehang. Hulle is nie drie aparte dinge wat mens sommer so kan doen nie. Hulle vloei uit ’n gemoed wat deur die evangelie verander is.
In Romeine 12:1-2 verduidelik Paulus hoe hierdie verandering werk. Hy roep gelowiges op om hulle liggame as ’n lewende offer aan God te gee, en dan sê hy: “word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is.” Die gemoed – die manier waarop ons dink, kyk en reageer – is die plek waar die stryd plaasvind. As ons gemoed nog volgens die patrone van die wêreld werk, sal ons steeds opstandig, negatief en ontevrede wees, selfs al het ons meer seëninge as ooit tevore.
Blydskap en dankbaarheid is nie emosies wat outomaties kom wanneer dinge goed gaan nie. Dit is die vrugte van ’n vernuwe gemoed. Die vernuwe gemoed sien die werklikheid deur die lens van Christus. Dit onthou wat Hy reeds gedoen het, en dit vertrou wat Hy nog sal doen. Daarom kan ’n mens “altyddeur bly” en “in alles dankbaar” wees – nie omdat alles goed en lekker is nie, maar omdat Christus goed is en by ons is.
Gebed as die instrument van vernuwing
Tussen die opdrag om bly te wees en die opdrag om dankbaar te wees, staan die praktyk wat die gemoed vernuwe: “Bid sonder ophou.” Gebed is nie net wat ons doen om dinge van God te vra nie. Dit is die plek waar ons gemoed voortdurend aan Hom voorgelê word.
Wanneer ons bid sonder ophou, gebeur daar iets belangriks. Ons fokus word van onsself en ons omstandighede afgehaal en op Christus gerig. Ons bring ons vrese, frustrasies en opstandigheid voor Hom. Ons herinner onsself aan wie Hy is en wat Hy beloof het. Op dié manier word die gemoed stelselmatig vernuwe. Die ou patrone – die neiging om te kla, om die slegste te verwag, om ontevrede te wees – word stadig vervang deur ’n nuwe manier van kyk.
Dit is hier waar ons persoonlike verhouding met Jesus Christus deurslaggewend is. Hy is nie net ’n idee of ’n voorbeeld nie. Hy is die Een wat ons laste dra. Hy nooi ons om na Hom te kom met ons swaarkry, want Hy is sagmoedig en nederig van hart, en by Hom sal ons rus vind vir ons siele. Wanneer gebed ’n werklike gesprek in verhouding/gemeenskap met Hom word – ’n gesprek waarin ons ons hart uitstort en Sy beloftes hoor – dan begin die gemoed verander. Die fokus skuif van “wat alles verkeerd is” na “wie is Christus vir my in hierdie oomblik”.
Hoe gebed dankbaarheid en blydskap voortbring
Dankbaarheid groei nie uit beter omstandighede nie. Dit groei uit ’n gemoed wat geoefen is om God se goedheid raak te sien. Wanneer ons in gebed spesifiek dankie sê – vir die groot dinge wat Christus gedoen het, en ook vir die klein genadetjies van vandag – oefen ons die gemoed. Ons leer om in alles dankbaar te wees, omdat ons onthou dat dit God se wil is in Christus Jesus.
Blydskap volg op dieselfde manier. Dit is nie ’n gevoel wat mens dwing nie. Dit is die vrug van ’n hart wat naby Christus leef. Die Gees van God werk in die vernuwe gemoed om vreugde te gee wat nie van omstandighede afhang nie. Gebed hou die gemoed in kontak met die Bron van daardie vreugde. Hoe meer ons ons opstandige en negatiewe gedagtes in gebed bring, hoe meer ruimte skep ons vir die Gees om nuwe denke te gee.
Praktiese riglyne vir ‘n opstandige en negatiewe hart
As jy agterkom dat jy gereeld opstandig, negatief, maklik gefrustreerd of ontevrede is, begin dan nie met meer wilskrag nie. Begin met ‘n gebed wat jou gemoed voor God lê. Hier is ’n eenvoudige manier om dit te doen:
Eerstens, bely eerlik wat in jou hart is. Sê vir die Here: “My gemoed is weer hard. Ek is vinnig geïrriteerd en ek sien die slegste. Ek bely dit voor U. Neem dit asseblief weg.” Dit is die eerste stap van die lewende offer. Jy gee jou gemoed aan Hom.
Tweedens, bring die spesifieke dinge wat jou laat opstandig voel. Noem die frustrasie, die teleurstelling of die onreg. Vra dan nie net dat die situasie moet verander nie, maar dat jou gemoed vernuwe word teenoor daardie situasie. “Here, help my om hierdie ding te sien soos U dit sien.”
Derdens, oefen dankbaarheid as ’n daad van geloof. Noem drie of vier dinge waarvoor jy vandag dankbaar is – al voel dit nie so nie. Begin met Christus self: Sy vergifnis, Sy teenwoordigheid, Sy beloftes. Dank Hom ook in die moeilike omstandigheid. Sê: “Ek dank U dat U in hierdie situasie by my is en dat U my gemoed kan verander.”
Vierdens, vra eksplisiet vir die werk van die Heilige Gees. Bid: “Vader, vernuwe my gemoed. Gee my blydskap in Christus. Laat dankbaarheid my eerste reaksie word.” Doen dit nie net een keer nie. Bring dieselfde dinge weer en weer, soveel keer per dag as dit nodig is. Gebed sonder ophou is juis die volharding wat die gemoed stadig verander.
Die proses is nie vinnig nie. Ou denkpatrone sterf nie oornag nie. Maar God is getrou. Wanneer ons ons gemoed voortdurend aan Hom voorlê in gebed, en ons kyk op na die Persoon van Jesus Christus wat ons laste dra, dan begin die vernuwing. Die klagtes word minder. Die dankbaarheid word meer. En die blydskap – die blydskap wat in Hom gewortel is – begin weer deurkom, selfs te midde van ’n wêreld wat vol slegte nuus is.
Dit is die wil van God in Christus Jesus oor ons: dat ons altyddeur bly sal wees, sonder ophou sal bid, en in alles dankbaar sal wees. Nie omdat die wêreld beter geword het nie, maar omdat ons gemoed vernuwe word deur die Een wat altyd by ons is.
