LA GUAIRA – Die 12-jarige Fabiana Blanco is 32 uur nadat sy onder die puin van haar woonstelgebou vasgekeer is, lewend gered ná die verwoestende aardbewings wat Venezuela op 24 Junie getref het.
Fabiana was alleen by die huis in Caraballeda, in die deelstaat La Guaira, toe twee kragtige aardbewings binne sekondes ná mekaar toegeslaan het. Die tweede skudding, met ‘n sterkte van 7,5, was een van die sterkste wat Venezuela in meer as ‘n eeu getref het.
Haar ma, Karina Blanco, was besig om ‘n spinklas aan te bied toe die aarde begin bewe het.
“Toe ek besef hoe ernstig dit is, het ek net geskree: ‘My dogter, my dogter.’ Ek het in my motor gespring en so vinnig as moontlik huis toe gery,” vertel sy.
Toe sy by hul woonstelblok aankom, kon sy haar oë nie glo nie.
“Ek kon een gebou sien, toe ‘n oop ruimte waar my gebou gestaan het, en toe nog ‘n gebou.”
Fabiana was in haar ma se slaapkamer toe die aardbewings begin. Sy het kombuis toe gehardloop en aan die toonbank vasgehou toe die mure om haar begin ineenstort.
“Ek het gesien hoe alles skud, val en breek. Toe die mure begin kraak, het ek gedink: ‘Ek gaan sterf. Ek gaan dit nie oorleef nie. Niemand gaan my red nie.'”
Sy het vasgekeer gelê, met puin aan alle kante en die plafon byna teen haar gesig.
“Ek raak maklik benoud in klein ruimtes, maar op een of ander manier het ‘n vreemde kalmte oor my gekom. Miskien was dit die skok.”
Hoop tussen die puin
‘n Verpleegster wat vir bure in die woonstelblok gewerk het en ook onder die puin vasgekeer was, het later uitgeroep om vas te stel of nog iemand leef. Fabiana het geantwoord.
Ses uur ná die aardbewing is die verpleegster gered. Sy het aan die vrywilligers vertel dat ‘n meisie met die naam Fabiana steeds onder die puin leef.
“Ek het my reeds aan God oorgegee en Hom gevra om my die krag te gee om ‘n nuwe lewe sonder Fabiana te begin,” sê Karina.
“Toe sê iemand vir my: ‘Jou dogter leef.'”
Karina het haar dogter se naam tussen die puin uitgeroep, maar Fabiana kon haar nie hoor nie.
Onder die puin was een van Fabiana se bene in ‘n pynlike posisie vasgekeer. Sy het van die rommel verskuif om haar been reguit te kry en het haarself in die proses gesny en gekrap. Terwyl sy dit gedoen het, het sy op ‘n bottel tamatiesous en gerasperde kaas afgekom.
“Dit is wat my by my bewussyn gehou het,” vertel sy.
Viktor gee nuwe hoop
Teen dagbreek het ‘n groep Venezolaanse brandbestryders probeer om Fabiana te bereik, maar hulle het geen reaksie op hul geroep gekry nie.
“Hulle het gesê daar is niks wat gedoen kan word nie en toe is hulle weg,” vertel Karina.
“Ek het begin dink sy het dalk versmoor of ‘n hartaanval gekry.”
Kort daarna het ‘n vrywilliger, Viktor, haar genader en gevra wat gebeur het.
“Viktor was my held,” sê Karina.
Intussen het Fabiana haar selfoon onder die puin gekry. Daar was geen selfoonsein nie omdat die netwerke buite werking was, maar sy het besluit om ‘n video op te neem in die hoop dat iemand dit later sou sien.
“In woonstel Ritamar Palace was daar ‘n aardbewing. Daar is baie puin. Daar is geen lig nie. Niemand red ons nie. Ek is alleen. Baie bure is ook onder die puin vasgekeer. Ons het hulp nodig,” sê sy in die opname.
Viktor het op die puin uitgeklim en na oorlewendes begin roep. Dié keer het Fabiana hom gehoor en teruggeroep.
“Ek het vir almal geskree: ‘My dogter leef!'” vertel Karina.
Mense het begin toestroom en gereedskap gebring om te help, maar die brandbestryders wat op die toneel was, het gesê dit is onmoontlik om by haar uit te kom.
Later het nog brandbestryders opgedaag en belowe om haar uit te haal, maar ook hulle kon haar nie bereik nie. Viktor het intussen aanhou terugkeer na die plek waar hy met Fabiana kon praat om haar moed in te praat.
Teen die aand het reddingspanne van Caracas opgedaag. Karina het mense gesmeek om flitse te bring, terwyl sewe motorfietse en verskeie motors hul hoofligte op die puin laat skyn het sodat die reddingswerk kon voortgaan.
Uiteindelik het reddingswerkers ‘n opening groot genoeg gemaak om Fabiana te sien. ‘n Video waarin sy glimlaggend deur die gat loer, het in Venezuela wyd versprei.
Weer in haar ma se arms
Omstreeks 02:00 plaaslike tyd, 32 uur ná die aardbewings, het reddingswerkers ‘n tonnel groot genoeg gegrawe. Fabiana kon met die ondersteuning van die reddingswerkers self uit die puin stap en het in haar ma se arms ineengestort.
“Toe ek uitkom en die gebou heeltemal platgeslaan sien, het dit gevoel asof dit nie werklik is nie – soos ‘n televisiereeks,” sê sy.
Karina sê bykans 50 mense het in die woonstelblok gewoon, maar slegs drie is lewend gered.
Teen Sondag is 3 342 sterftes ná die aardbewings bevestig, terwyl tienduisende mense steeds vermis word.
Fabiana het slegs ‘n breuk in haar linkervoet, asook enkele sny- en kneuswonde opgedoen. Sy woon tans by haar ouma.
“Ek was aanvanklik bang om te gaan lê, veral op my rug, omdat dit my aan die tyd onder die puin herinner het,” sê sy.
Karina sê die hartseer oor hul bure en vriende sal nog lank bly.
“Daar is groot hartseer buite hierdie huis. Ek voel soveel pyn wanneer ek aan my bure en my vriende dink. Dit sal ons nog lank neem om te herstel. Maar ons sal aangaan. Wat meer kan ‘n ma vra? My dogter leef.”