‘n Koraalrif wat reeds in die 1960’s langs Benin se kus opgemerk is, maar waarvan destyds aanvaar is dat dit dood is, is ná meer as 60 jaar lewend herontdek.
Wetenskaplikes sê dit is die eerste bevestigde lewende mesofotiese koraalekosisteem wat op die kontinentale plat van die Golf van Guinee aangeteken is. Die rif lê op ‘n diepte van sowat 50 tot 56 meter en huisves minstens agt soorte koraal en agt visspesies, waaronder die Guinese engelvis en die goue Afrika-snapper.
Die ontdekking dui volgens navorsers daarop hoe min daar nog oor Wes-Afrika se mariene ekosisteme bekend is en wek die hoop dat nog onontdekte koraalriwwe in die streek gevind kan word.
Die navorsingspan, onder leiding van Gérard Zinzindohoué van Benin se vissery- en oseanografiese instituut, het historiese opnames as riglyn gebruik en sowat 11,5 kilometer van die seebodem met sonar gekarteer. Twee belowende seine is geïdentifiseer wat moontlik op koraalriwwe kon dui. Omdat die span nie oor ‘n navorsingsvaartuig beskik het nie, is plaaslike vissersbote aangepas om die toerusting te sleep.
Daarna het die span ‘n onderwaterhommeltuig en National Geographic se Deep Sea Camera System gebruik om die gebied te ondersoek. Die beeldmateriaal het koraaltuine op ‘n rotsagtige seebodem blootgelê en bevestig dat die rif in ‘n skynbaar gesonde toestand verkeer.
“‘n Mesofotiese koraalekosisteem kom dieper voor as gewone vlakwaterkoraalriwwe, waar baie minder lig beskikbaar is,” het Zinzindohoué verduidelik. Anders as tipiese vlakwaterriwwe vorm dit nie noodwendig een aaneenlopende rif nie, maar bestaan dit dikwels uit afsonderlike koraalgroepe wat oor die seebodem versprei is.
Volgens die navorsers bied die rif ‘n seldsame geleentheid om klimaatsgeskiedenis, mariene biodiversiteit en die gesondheid van koraalekosisteme te bestudeer.
Daar word ook oorweeg om vir die gebied beskermde status aan te vra, moontlik as ‘n mariene beskermde gebied of ‘n belangrike habitat vir haaie en pylsterte, nadat plaaslike vissers berig het dat dié diere gereeld daar voorkom.
Die navorsers beklemtoon egter dat die koraal nog nie direk bemonster is nie en dat die identifikasie van die koraalspesies dus nog wetenskaplik bevestig moet word.
Toekomstige ekspedisies sal daarop fokus om monsters van die koraal te neem, die rif se gesondheid verder te beoordeel en vas te stel hoe groot dit werklik is. Historiese verslae dui daarop dat dit moontlik ‘n sowat 40 kilometer lange versperringsrif kan wees, hoewel slegs ‘n klein gedeelte daarvan tot dusver ondersoek is.
Zinzindohoué sê die ontdekking is waarskynlik nie uniek nie, maar weerspieël eerder hoe min van Wes-Afrika se kusgebiede wetenskaplik ondersoek is. Volgens hom is plaaslik geleide navorsing noodsaaklik om Benin se mariene hulpbronne te dokumenteer en te beskerm voordat ontginning of die gevolge van klimaatsverandering dit kan benadeel.
“Dit voel asof ons nog maar pas begin het om ‘n argief te ontsluit wat baie lank reeds daar is,” het hy gesê.