Die voormalige All Blacks-kaptein Sean Fitzpatrick het skaars in Johannesburg aangekom vir Nieu-Seeland se toer in 1992 toe ’n jong Suid-Afrikaner hom met ’n eenvoudige boodskap laat verstaan het presies hoe ernstig die rugbystryd tussen die Springbokke en All Blacks opgeneem word.
Fitzpatrick het Woensdag in Johannesburg vertel hoe hy ná die span se aankoms by die destydse Johannesburg Internasionale Lughawe voor in die All Blacks se spanbus gesit het.
’n Jong seun het na die bus gehardloop en ’n plakkaat teen die venster gehou.
Die boodskap daarop was kort en kragtig: “Uli gaan jou doodmaak.”
Die Uli na wie die seun verwys het, was niemand anders nie as die Springbok-legende Uli Schmidt.
Fitzpatrick kon jare later oor die voorval lag, maar het Schmidt as ’n legende en ’n speler na wie hy opgekyk het, beskryf.
Vir Fitzpatrick het wedstryde teen Suid-Afrika reeds lank voor sy eie Springbok-ervarings ’n besondere plek in Nieu-Seelandse rugby beklee.
“Toe ek in Nieu-Seeland grootgeword het, was dit sonder twyfel ons grootste uitdaging wanneer die All Blacks teen die Springbokke gespeel het,” het hy gesê.
Een van sy vroegste herinneringe aan dié rugbystryd is die All Blacks se toer na Suid-Afrika in 1976.
Hy onthou hoe die Nieu-Seelandse spelers kniebeskermers op die harde, droë, velde gedra het om hulself teen skaafwonde te beskerm.
“Selfs toe was dit die grootste wedywering,” het Fitzpatrick gesê.
Fitzpatrick sou later self ’n prominente rol in die geskiedenis tussen die twee rugbylande speel.
Hy het gesê hy het nooit gedink dat hy Suid-Afrika as ’n All Black – en uiteindelik as All Blacks-kaptein – sou besoek nie.
Om in 1992 op Ellispark te kon speel, was volgens hom soos ’n droom wat waar geword het.
Dit het hom ook die geleentheid gebied om teen Suid-Afrikaanse spelers uit te draf wat hy as rugbyhelde beskou het.
“Ons het teen van ons grootste helde gespeel, soos Danie Gerber. En dan was daar die legende Uli Schmidt, ’n speler na wie ek opgekyk het en wie se voorbeeld ek wou volg,” het Fitzpatrick gesê.
Vier jaar later sou Fitzpatrick een van die belangrikste oomblikke in die All Blacks se rugbygeskiedenis beleef.
Hy het in 1996 na Suid-Afrika teruggekeer, ’n jaar nadat die Springbokke Nieu-Seeland in die Wêreldbeker-eindstryd in Johannesburg geklop het.
Dié keer het Fitzpatrick die All Blacks aangevoer toe hulle hul eerste reeksoorwinning in Suid-Afrika behaal het ná byna ’n eeu se pogings.
Toe Nieu-Seeland die reeks op Loftus Versfeld beklink, is ’n bekende foto geneem van Fitzpatrick wat op sy hande en knieë was en uit pure vreugde op die veld geslaan het.
Dertig jaar later is Fitzpatrick weer in Suid-Afrika, dié keer vir die Rugby’s Greatest Rivalry-toer.
Hy en Gary Teichmann, wat in 1996 sy Springbok-eweknie as kaptein was, het Woensdag die trofee onthul waarom die twee lande tydens die reeks van vier toetse sal meeding.
Vir Fitzpatrick strek die geskiedenis en betekenis van dié groot rugbystryd egter veel verder terug as die nuwe trofee.
Sy eerste toer na Suid-Afrika in 1992 bly een van dié besondere herinneringe.
